Mijn liefde voor architectuur begon al vroeg. Ik groeide op in een familie waarin architectuur, techniek en bouwen vanzelfsprekend onderdeel waren van het dagelijks leven. Mijn overgrootvader Charles Estourgie was architect in Nijmegen en ontwierp in de eerste helft van de twintigste eeuw vele gebouwen in de stad.

 

Die achtergrond heeft mijn manier van kijken gevormd: ik kijk niet alleen naar hoe een ruimte eruitziet, maar naar de structuur, verhoudingen, lichtinval, routing en het karakter van een gebouw. Juist wanneer die elementen samenkomen met de persoonlijkheid en leefwijze van de gebruiker, ontstaat voor mij een interieur dat werkelijk klopt.

​

In mijn ontwerpen zoek ik daarom altijd naar de verbinding tussen architectuur, mens en omgeving. Ik wil niet een stijl opleggen, maar samen onderzoeken wat een plek bijzonder maakt en hoe die eigenheid zichtbaar kan worden. Dat vraagt om goed luisteren, nieuwsgierigheid en soms ook het lef om buiten de gebaande paden te gaan.

 

Dankzij mijn netwerk van vakmensen kan ik ideeën bovendien vertalen naar een uitvoerbaar totaalconcept en klanten van eerste idee tot realisatie ontzorgen.

​

Een bijzondere aanvulling daarop is mijn ervaring met verhuur. Vanuit mijn eigen ervaring met het ontwikkelen en exploiteren van verblijven weet ik dat een interieur voor short-stay meer moet doen dan mooi zijn. Het moet gasten aantrekken, een gevoel oproepen, praktisch werken en passen bij de plek. Daarom denk ik bij verhuurprojecten niet alleen mee over interieur en sfeer, maar ook over de totale beleving en positionering van de accommodatie. Zo ontstaat een plek die niet alleen fijn is om zelf te verblijven, maar waar mensen bewust voor kiezen en naar terug willen komen.